Ο Οδυσσέας, ο σερβιτόρος του σαλονιού, αναγνωρίζει τις ανάγκες των πελατών και προτείνει πιάτα που θα ευχαριστήσουν. Σουτζουκάκι μυρωδάτο, συκώτι αφράτο, παϊδάκι λουκούμι, σουβλάκι (καλαμάκι) ζουμερό, λουκάνικο χωριάτικο με πράσο είναι τα κρέατα της βιτρίνας. Ζουμερά κρέατα, ελαφρώς μαριναρισμένα, περιμένουν ανυπόμονα να ακουμπήσουν την σχάρα με τα κάρβουνα και να αποδείξει το καθένα ότι είναι πιο ζουμερό από το άλλο.

Ταινία θέλει να κάνει ο Κώστας Γαβράς το βιβλίο του Βαρουφάκη

Και η Σάντρα δεν το κατάλαβε καθόλου γιατί δεν το είχε καταλάβει. Αν και κάτσαμε και μιλήσαμε με τον Κώστα για να χωρίσουμε. Μπορεί o kostas menu το ζευγάρι να μην έμεινε για πολύ μαζί ωστόσο είχαν μέχρι το τέλος μια σχέση αγάπης. Μόνος του μου είχε πει, όταν πια χωρίσαμε «Έρρικα, αυτό με τα χρόνια επιδεινώνεται».

Kώστας Βουτσάς: «Μια ζωή υπήρξα αντι-πολεμοχαρής. Δεν ήμουν απ' τους ανθρώπους που θα έκαναν κακό σε άλλον»

Επειδή δεν έγραψε πολλά τραγούδια, πολλές «επιτυχίες», οι περισσότεροι από εμάς αγνοούμε το τι αληθινά προσέφερε στη μουσική ο Κώστας Καπνίσης, και αν συνυπολογίσουμε σε τούτο πως και ο ίδιος ήταν μάλλον ακριβοθώρητος και πως σπανίως μιλούσε για τον εαυτό του και το έργο του, όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε τους λόγους αυτής της αβλεψίας. Την δεκαετία του ’80 έπαιξε σε βιντεοταινίες, αλλά πέρασε και στην αντίπερα όχθη του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, όπως και ο Θανάσης Βέγγος, ερμηνεύοντας πιο απαιτητικούς ρόλους σε ταινίες του σκηνοθέτη Βασίλη Βαφέα. Μάλιστα, μοιράστηκα αυτή τη στιγμή την περασμένη εβδομάδα, με τους προπονητές και ο Κουρτινάιτις μου είπε “ήμουν και εγώ εκεί”. Γιατί; ” Διαπίστωσα πως στην προπονητική δεν μπορείς να αναδειχθείς από μόνος σου.

«Ο Κώστας Βουτσάς έδωσε με μεγάλο κουράγιο αυτήν τη μάχη», λέει ο θεράπων ιατρός του

Περάσαμε και εκείνος και εγώ δύσκολα, αλλά το βρήκαμε» είχε πει η ίδια. Πήγαινα εγώ εκεί στα διαλείμματά μας, ερχόταν εκείνος σ’ εμένα στο δικό του και κάπως έτσι ξεκίνησε το ειδύλλιο» έχει αναφέρει η ίδια. Στη συνέχεια δουλέψαμε εμείς στο Βέμπο κι εκείνος απέναντι σε ένα θέατρο που λεγόταν «του Σαμαρτζή». Στην επίσημη πρεμιέρα της ταινίας καθόταν πίσω μου και στο διάλειμμα έκανε χιούμορ λέγοντάς μου «πώς και δεν έχεις πάρει το Οσκαρ ακόμα;» Μετά την εκδήλωση πήγαμε στο σπίτι του παραγωγού του φιλμ Τζέιμς Πάρις, όπου έκανε ένα μικρό πάρτι. Έκανε ένα αρνητικό σχόλιο για το παιδί που υποδύονταν τον μεθυσμένο κι όταν ο υπεύθυνος του θεατρικού τον προκάλεσε αν μπορεί να το κάνει καλύτερα βρέθηκε τελικά με τον ρόλο. «Ο κύριος που βλέπετε τρώει το σουβλάκι από την κοιλιά της μάνας του που ερχόταν στην Αδριανού» λέει η Πόπη για έναν ακόμα σταθερό πελάτη που ήρθε να αφήσει ευχές και λουλούδια για το καινούργιο μαγαζί.

Μουσική / Οι θλιμμένες κραυγές ενός μοναχικού καουμπόη

Σε πρώτο χρόνο κάποια απ' αυτά δισκογραφούνται νωρίς στα σίξτις, στο EP «Ελληνικοί Λαϊκοί Ρυθμοί», όπως προαναφέραμε, ενώ και στις αρχές των σέβεντις ορισμένα βρίσκουν το δρόμο προς τη δισκογραφία. Πέραν της παρουσίας του στα διεθνή φεστιβάλ, ο Καπνίσης θα συνεχίσει να ηχογραφεί πάμπολλα σάουντρακ, τουλάχιστον μέχρι το 1974, όταν συνέβησαν οι τελευταίες μεγάλες εμπορικές παραγωγές τού κινηματογράφου μας – πριν την αναθέρμανση της δεκαετίας του '80. Με διώξανε από τη Ραδιοφωνία.(…) Λέγανε ότι ήμουνα κομμουνιστής, ενώ εγώ είχα πάει επί Χρουστσόφ, που άλλαζαν τα πάντα, και επί Καραμανλή». Άλλο τραγούδι, επιτυχία, του Καπνίση, από την ίδια εποχή (1963), ήταν «Το αμαξάκι» (στίχοι Τάσος Μαστοράκης), που είχαν πει η Τζένη Βάνου με τον Γιάννη Βογιατζή, ενώ δεν θα πρέπει να λησμονηθεί και το σάουντρακ για την ταινία Τα Παληόπαιδα (1963) σε σκηνοθεσία Νέστορα Μάτσα, με την Μαίρη Χρονοπούλου να τραγουδά ξεχωριστά τις τζαζ «Ώρες πικρές» (μουσική-στίχοι Κώστας Καπνίσης). Σ' εκείνες τις συναυλίες η Γιοβάννα είχε πει τραγούδια διαφόρων (Θεοδωράκης, Μεντής, Γιάκοβλεφ, Πλέσσας…), όπως και του Κώστα Καπνίση σαν τον «Καπετάν Φαφαλιό» (στίχοι Ι. Ιωαννίδης), που είχε ακουστεί για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Βαρσοβίας το 1961 από την Ζωή Κουρούκλη. Με τη Γιοβάννα ο Καπνίσης είχε μια εξαιρετική συνεργασία εκείνα τα χρόνια, που μάλιστα έπιασε κορυφή όχι εδώ, μα στη Σοβιετική Ένωση!

Το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 1973, ο Νίκος Κοεμτζής πήγε με την παρέα του και τον αδελφό του Δημοσθένη για να διασκεδάσουν. Στην τηλεόραση πρωτοεμφανίστηκε το 1973 με την σειρά του Κώστα Πρετεντέρη «Ονειροπαρμένος» (ΕΡΤ), που ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες εκείνων των χρόνων.Συνέχισε με δημοφιλείς σειρές, όπως «Το Ημερολόγιο ενός Θυρωρού» (ΥΕΝΕΔ, 1979), και «Ο Ανδροκλής και τα Λιοντάρια του» (ΕΡΤ, 1985). Ξεχωρίζει ο ρόλος του μικροαστού λογιστή στην κοινωνική ταινία του Βαφέα «Ο Έρωτας του Οδυσσέα», για την οποίον τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1984. Οι ατάκες του άφησαν εποχή («Έχω και κότερο πάμε μια βόλτα;», «Κααατίνα σαλααμάκι») και οι καρπαζιές του στον Αλέκο Τζανετάκο και τον Σωτήρη Τζεβελέκο δημιούργησαν σχολή.

Δες περισσότερα άρθρα του CNN Greece όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google Στην τηλεόραση τον αγαπήσαμε σε σειρές όπως “Ο Ονειροπαρμένος”, “Ο Ανδροκλής και τα λιοντάρια του”, “Ιστορίες χωρίς δάκρυά”, “Με τα παντελόνια κάτω”, κ.α. Στην 68χρονη θεατρική καριέρα του έχει παίξει σε όλα τα είδη θεάτρου αλλά κυρίως κωμωδία (από φάρσα ως Αριστοφάνη και από επιθεώρηση ως κλασσικούς). Η διευθύντρια, λοιπόν, προσπαθώντας να με νουθετήσει, μου είπε «αυτό που έγινε συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες, οι γονείς σου συνεχίζουν να σε αγαπάνε».

” Είχα δει ότι στη διαιτησία υπήρχε η δυνατότητα και διεθνούς καριέρας από το 1964, οπότε κατάλαβα πως εκεί ήταν το μέλλον μου”, με τη σφυρίχτρα να γίνεται η αποκλειστική του παρέα από το 1973. Από το αν ο πρόεδρος θα “βάλει” λεφτά, από τους παίκτες που τότε ήταν ερασιτέχνες και άρα δεν ήσουν βέβαιος πως θα έλθουν στην προπόνηση, από τις απαιτήσεις των φιλάθλων, από τους δημοσιογράφους… και από τη διαιτησία. ” Με ενθάρρυναν να πάω πίσω και με διαβεβαίωσαν ότι σε πρώτη ευκαιρία θα με έπαιρναν κοντά τους.

Ο τελευταίος διακρίνει το ταλέντο του και τού εμπιστεύεται έναν απαιτητικό δραματικό ρόλο στην ταινία του «Κατήφορος». Τους πρώτους του ρόλους τούς έπαιξε στη Θεσσαλονίκη, σε τοπικές σκηνές της πόλης. Λίγο πριν μπει στον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, όμως, ένας παραγωγός τού εξήγησε ότι έπρεπε να αλλάξει το επίθετό του και τού πρότεινε το Βέσελης.

• Η ομάδα έφτασε ως τους τελικούς γύρους και ο ίδιος διέπρεψε και αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης του τουρνουά.
• Αναγνώρισα την φωνή του όταν κατάφερα να ακούσω αρκετές από τις Χαβανέζικες ηχογραφήσεις του που ήταν περίπου 120 σε σύνολο.
• Αλλά όταν μιλάει για τον πόλεμο και το γεγονός ότι αυτός πέθανε τότε, δεν αναφέρει ούτε μια λέξη.
• Λίγα αλλά σημαντικά έξτρα τετραγωνικά και μια μικρή μπάρα με σκαμπό όπου μπορείς να σταθείς για λίγο, όσο περιμένεις ή όσο τρως το σουβλάκι σου, έχουν προστεθεί στο μαγαζί.
• Τους πρώτους του ρόλους τούς έπαιξε στη Θεσσαλονίκη, σε τοπικές σκηνές της πόλης.

Νικαράγουα: στον Πειραιά (ξανά) για καλό σουβλάκι!

Το σουβλάκι του Κώστα είναι το καλύτερο σουβλάκι στην Αθήνα. Στη συνέχεια της καριέρας του πήρε μέρος σε όλα τα είδη κινηματογράφου, σε μελοδράματα, κωμωδίες, κοινωνικές και πολεμικές ταινίες. Το 1961 και ενώ ήταν ακόμη στη σχολή εμφανίστηκε στην ταινία «Ποια είναι η Μαργαρίτα». Έχει κάνει μετάσταση στα κόκαλα, στον προστάση δεν το προλάβανε γιατί ήταν πρωτογενές. Δεν έχω απόλυτα τις δυνάμεις μου, αλλά μπορώ να μετακινούμαι”.Οι γιατροί μου λένε ότι εντάξει, δεν είναι τίποτα, θα περάσει. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Κώστας Καρράς νοσηλευόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα με πολλαπλά προβλήματα υγείας σε ιδιωτικό νοσοκομείο στο Μαρούσι

Πρέπει να το συζητήσουμε και είναι κάτι που θα κάνουμε άμεσα. ” Πρόσφατα, κάναμε έρευνα επί της ψυχολογίας των διαιτητών, βάσει των απαντήσεων που έδωσαν σε συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο. Πριν λίγα χρόνια, είχε ενημερώσει ότι του αρκούν 5 λεπτά, για να καταλάβει τον επηρεασμένο προπονητή από εκείνον που κάνει το ανθρώπινο λάθος. Οι επιχειρηματίες λοιπόν, παραμέρισαν προσωπικές διαφωνίες για να καταλήξουν κάπου.

Το ζήτημα είναι εσύ τι κάνεις ώστε να εξασφαλίσεις όσο μπορείς τη θέση σου και να ευνοηθείς από τον συσχετισμό δυνάμεων. Το ότι έσπευσαν εν συνεχεία να επωφεληθούν είναι ένα άλλο ζήτημα, αναμενόμενο βέβαια, γιατί έτσι πάντα λειτουργούν οι ισχυροί – το είδαμε και στην πρόσφατη κρίση αυτό. Όμως το πρόβλημα δεν το έχει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά σύσσωμο το παλιό πολιτικό σύστημα της χώρας, μέρος του οποίου είναι ουσιαστικά και το κυβερνών κόμμα, όσο κι αν διακηρύττει ότι το αντιμάχεται. Να σας πω, κι εγώ δημόσιος υπάλληλος είμαι, άρα συμφέρον μου είναι να υποστηρίξω το Δημόσιο, όχι να το απαξιώσω περαιτέρω! Το δε ισχύον σύστημα στα ΑΕΙ μπορεί να «εξυπηρετεί» κάποιους καθηγητές, γονείς και φοιτητές, δεν κάνει όμως –με ελάχιστες εξαιρέσεις– τη δουλειά που οφείλει να κάνει και που μόνο έτσι θα μπορούσε να δημιουργήσει προϋποθέσεις για μια διαφορετική Ελλάδα. Δεν σημαίνει ότι θα αλλάξουν όλα ως διά μαγείας αν μέτρα σαν τα παραπάνω εφαρμοστούν, θα είναι όμως ένα ξεκίνημα.